| Tweet |
Szanowniw Państwo.
W 2020 roku I Liceum Ogólnokształcące w Dębicy obchodzi 120 rocznicę powstania. W związku z tym chcielibyśmy, aby lista sławnych absolwentów naszej szkoły była kompletna, żeby nikt kto powinien na niej się znaleźć nie został pominięty.
W związku z tym prosimy o przesyłanie informacji na temat naszych absolwentów, którzy odnieśli znaczny sukces zawodowy i są znani.
Informacje o „Sławnych absolwentach” prosimy przesyłać na adres: liceum@jagiello-debica.edu.pl
W informacji o absolwencie obok opisu dorobku zawodowego chętnie widzielibyśmy fotografię i datę ukończenia szkoły.
Prosimy również o przeczytanie już umieszczonych informacji o absolwentach i ich ewentualną korektę.
 |
Absolwent I LO w Dębicy z 1987 roku. Ukończył geografię na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Autor i współautor popularnych podręczników do geografii.
Zawodowo związany z Uniwersytetem Pedagogicznym w Krakowie i VIII Prywatnym Akademickim Liceum w Krakowie.
 |
Absolwentka I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 1984 roku. Jest profesorem zwyczajnym Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej praca naukowa dotyczy mechanizmów zawału serca, udaru mózgu, zakrzepicy żylnej oraz wrodzonych zaburzeń krzepnięcia krwi.
Od 2005 roku kieruje Zakładem Kardiochirurgii, Anestezjologii i Kardiologii Doświadczalnej Instytutu Kardiologii CM UJ, prowadzi Poradnię Zaburzeń Krzepnięcia i Ośrodek Nowoczesnej Diagnostyki Laboratoryjnej w Szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie.
Jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności oraz Polskiej Akademii Nauk, pełni funkcję redaktor naczelnej Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej i miesięcznika Kardiologia Polska.
Jest autorką około 400 artykułów w recenzowanych czasopismach o zasięgu międzynarodowym.
Dorobek naukowy prof. dr hab. Anetty Undas potwierdzony jest licznymi nagrodami.
Stanisław Waltoś - profesor prawa karnego
Do 2003 r. był kierownikiem Katedry Postępowania Karnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor licznych publikacji naukowych, dyrektor Muzeum Uniwersyteckiego w Krakowie. Dębiczanin, absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Władysława Jagiełły.
 |
Jan Wiktor (1 XI 1890 – 17 II 1967) – pisarz, społecznik Absolwent z roku 1910. W roku 1958 ukazała się jego książka „Prześwietlone wspomnienia” poświęcona tej szkole. W latach 1972-1989 był patronem tutejszego liceum. Urodził się w Radomyślu nad Sanem i tu ukończył czteroklasową szkołę ludową. Następnie uczęszczał do C.K. Państwowego Gimnazjum Cesarza Franciszka Józefa w Dębicy, gdzie zdał egzamin dojrzałości w 1910 roku. W gimnazjum był działaczem tajnej organizacji młodzieżowej „Promieniści”, ściśle powiązanej z PPS. W niej to przyswajał sobie idee postępowo demokratyczne. Jesienią 1910 rozpoczął naukę na wydziale lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Studia te przerwał z powodu choroby płuc, z którą zmagał się do końca życia. Przebywając na leczeniu w Szczawnicy, zaczął pisać artykuły do prasy lwowskiej i krakowskiej. Przed wybuchem I wojny światowej był współorganizatorem oddziału Związku Strzeleckiego w Radomyślu nad Sanem. Niestety stan zdrowienie pozwolił mu na zaciągnięcie się do niego. W czasie wojny, wędrując wraz z kolumną sanitarną, poznał ogrom nieszczęść, jakie wojna niosła ze sobą. Przedstawił je w opowiadaniach i reportażach publikowanych w prasie. Po zakończeniu I wojny krótko pracował we Lwowie, potem w Nowym Targu, brał udział w akcji w czasie plebiscytu na Spiszu i Orawie. W 1924 roku osiedlił się w Krakowie, z tym że każde lato z powodu choroby spędzał w Szczawnicy. W Krakowie już cały czas poświęcał pracy pisarskiej. W okresie międzywojennym popierał działaczy ludowych starających o podźwignięcie wsi pod względem zdrowotnym i oświatowym. W czasie II wojny , na przełomie 1939 i 1940 roku ukrywał się w Szczawnicy. Po powrocie do okupowanego Krakowa pracował jako urzędnik w instytucjach spółdzielczych. Pomagał literatom i ich rodzinom, uczestniczył w podziemnej działalności oświatowej. Pisał pamiętnik, którego fragmenty opublikował po wojnie. Po zakończeniu wojny włączył się w nurt życia kulturalnego i społecznego. Przewodniczył pierwszemu zebraniu literatów w Krakowie, od 1945 r był członkiem Krajowej Rady Narodowej, w latach 1952-1956 był posłem ziemi podhalańskiej na Sejm I kadencji. Nie mając swojej rodziny, przez całe życie pomagał bliższym i dalszym krewnym oraz znajomym, którzy znaleźli się w potrzebie. Zmarł w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Alei Zasłużonych. W twórczości swej poruszał tematy społeczne, propagował idee sprawiedliwości społecznej, dużo miejsca poświęcił przyrodzie i zwierzętom. Szczególnie ukochał Pieniny, którym poświęcił monografię pt. Pieniny i ziemia sądecka (1956). Włodarze Pienin upamiętnili pisarza, nazywając Wąwóz Homole jego imieniem. W latach 1972-1989 imię Jana Wiktora nadano dębickiemu liceum, pozbawionemu patrona od lat 50. W jego twórczości znalazło się też miejsce na zbiór opowiadań o tutejszej szkole pt. Prześwietlone wspomnienia, które zostały spisane na jej 50-lecie. Na jego twórczość składa się wiele reportaży, opowiadań publikowanych w prasie oraz powieści, m.in.: Wierzby nad Sekwaną (1933), Orka na ugorze (1935), Skrzydlaty mnich (1947), Zbuntowany (1948), Papież i buntownik (1953), Miłość wśród płonących wzgórz (1959). W 2012 roku ukazała się monografia literata pt. Jan Wiktor, literat z Radomyśla autorstwa Teresy Kowalik-Gąski. Za swoją twórczość Jan Wiktor został nagrodzony m.in: Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, nagrodą państwową I stopnia w dziedzinie literatury, dwukrotnie otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa
 |
Absolwentka szkoły z 1995 roku.
W 2004 roku obroniła rozprawę doktorską „ Metoda oznaczania selenu i arsenu w materiałach biologicznych techniką atomowej spektrometrii fluorescencyjnej z generacją wodorków”.
Zawodowo związana z Pracownią Chemii Sądowej Wydziału Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.
 |
W 1965 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Dębicy.
W 1971 uzyskał studia politechniczne i uzyskał stopień mgr inż. z zakresu elektroniki. W 1975 obronił doktorat z fizyki na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Śląskiego.
W 1996 uzyskał stopień doktora habilitowanego na Wydziale Automatyki Elektroniki i Informatyki, Politechniki Śląskiej a w 2010 uzyskał tytuł naukowy profesora na tym samym wydziale.
Od 1971 jest związany z Uniwersytetem Śląskim w Katowicach.
Jego zainteresowania naukowe to: komputerowa analiza i przetwarzanie sygnałów i obrazów biomedycznych oraz technologie informatyczne w medycynie.
Jest autorem lub współautorem ponad stu prac naukowych- badawczych, siedmiu monografii naukowych oraz 34 patentów. Uczestniczył w realizacji wielu projektów badawczych.
Jest ekspertem/recenzentem projektów realizowanych między innymi w Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, Ministerstwie Rozwoju, Banku Gospodarstwa Krajowego, Programie Operacyjny Polska Cyfrowa. Posiada certyfikat „PRINCE 2”.
W 2008 roku był autorem utworzenie nowego kierunek kształcenia na UŚ „Inżynieria Biomedyczna”.
Wypromował 14 doktorantów których tematyka rozpraw doktorskich była związana z systemami informatycznymi w szeroko rozumianej inżynierii biomedycznej.
W trakcie pracy na Uniwersytecie Śląskim pełnił wiele funkcji administracyjnych, w tym m.in.: był prodziekanem ds. naukowych na Wydziale Techniki (1978-1981), vice dyrektorem ds. dydaktycznych w Instytucie problemów Techniki (1984-1990), prodziekanem na Wydzielę Techniki ds. studenckich (1996-2002), Dziekanem Wydziału Informatyki i Nauki o Materiałach (2002-2008), Kierownikiem Zakładu Komputerowych systemów Biomedycznych ((1996-2019) prodziekanem WIi NoM (2008-2012) oraz dyrektorem Instytutu Informatyki (2012-2019).
W latach 2004-2010 był przewodniczym Rady Naukowej Sosnowieckiego Parku Naukowo-Technologicznego.
Z jego inicjatywy w 2019 roku utworzono na Uniwersytecie Śląskim Instytut Inżynierii Biomedycznej, który w 2023 roku uzyskał prawa doktoryzowania i habilitowania w zakresie Inżynierii biomedycznej.
 |
Uczęszczał do klasy o profilu matematyczno-fizycznym. W roku 1990 zdobył tytuł finalisty Olimpiady Biologicznej. Maturę zdał w 1991 roku.
Po maturze podjął studia na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Obecnie pracuje jako adiunkt w Collegium Miedicum Uniwersytetu Jagiellońskiego i w Szpitalu Jana Pawła II w Krakowie.
 |
Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 2001 roku.
Ukończył historię na Uniwersytecie Rzeszowskim. Jego zainteresowania badawcze dotyczą: archiwistyka społecznej i cyfrowej; dziejów archiwów miejskich na ziemiach polskich w XIX wieku oraz w okresie międzywojennym; historii Galicji ze szczególnym uwzględnieniem historii życia codziennego mieszkańców wsi i miasteczek w XIX i XX wieku; historii nauki i historii mówionej.
Jest autorem opracowań o Dębicy, jej mieszkańcach i nauczycielach I LO w Dębicy:
Monografie i artykuły:
A. S. Więch, Miasteczko. Życie codzienne mieszkańców Dębicy w latach 1900- 1939, Przemyśl 2012.
Księga Dębicy. „Kolebka młodości” – wspomnienia żydowskich mieszkańców Dębicy, red. A. S. Więch, Przemyśl 2014.
A. S. Więch, Dębica podczas I wojny światowej, [w:] Prowincja galicyjska. Wokół I wojny światowej. Konteksty, porównania, przykłady, red. T. Pudłocki, A. S. Więch, Przemyśl 2014.
 |
Nasza szkoła realizuje projekt Priorytet 3 Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa 2.0 na lata 2021-2025
