Hej ogarnięci !!!

Sławni absolwenci

Szanowniw Państwo.
W 2020 roku I Liceum Ogólnokształcące w Dębicy obchodzi 120 rocznicę powstania. W związku z tym chcielibyśmy, aby lista sławnych absolwentów naszej szkoły była kompletna, żeby nikt kto powinien na niej się znaleźć nie został pominięty.
W związku z tym prosimy o przesyłanie informacji na temat naszych absolwentów, którzy odnieśli znaczny sukces zawodowy i są znani.
Informacje o „Sławnych absolwentach” prosimy przesyłać na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

W informacji o absolwencie obok opisu dorobku zawodowego chętnie widzielibyśmy fotografię i datę ukończenia szkoły.
Prosimy również o przeczytanie już umieszczonych informacji o absolwentach i ich ewentualną korektę.



Anna Augustynowicz

Anna Augustynowicz - reżyser teatralny i telewizyjny

Absolwentka teatrologii na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydziału Reżyserii w krakowskiej PWST.
Należy do pokolenia młodych twórców, którzy kształcili się pod okiem Krystiana Lupy. Jej pierwszym samodzielnym przedstawieniem, zrealizowanym jeszcze w czasie studiów było "Życie Wewnętrzne" Marka Koterskiego w Teatrze Bogusławskiego w Kaliszu (1989).

W 1992 roku Augustynowicz została dyrektorem artystycznym Teatru Współczesnego w Szczecinie. Jeszcze w tym samym roku otwarła przy Współczesnym małą scenę - "Malarnię", doskonałą dla inscenizacji współczesnych dramatów kameralnych.
 
Augustynowicz jako pierwsza konsekwentnie wprowadzała na polskie sceny modę na młodą dramaturgię poruszającą ważne problemy społeczne. Właśnie w szczecińskim teatrze odbyły się prapremiery polskie dramatów Stiga Larssona ("Naczelny", "Siostry i bracia"), Clare McIntyre'a ("Bez czułości"), Wernera Schwaba ("Moja wątroba jest bez sensu"). Artystyczne upodobania Augustynowicz najpełniej przejawiły się w inscenizacji tekstu Grzegorza Nawrockiego "Młoda śmierć", opowiadającej brutalnym, naturalistycznym wręcz językiem o morderstwach dokonanych przez młodych ludzi. Augustynowicz połączyła w przedstawieniu środki czysto teatralne, projekcje wideo, atakowała widzów muzyką.

Czytaj więcej: Anna Augustynowicz

Katarzyna Baran - kostiumografka, stylistka gwiazd

Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 2003 roku.

W Warszawie studiowała resocjalizację, ale całe profesjonalne życie związała z modą czyli swoją prawdziwa pasją.

Tworzyła stylizacje postaci w wielu popularnych serialach m. in. „Druga szansa", „Odwróceni ojcowie i córki", „Wataha". Współpracowała z gwiazdami m.in. Katarzyną Dowbor, Małgorzatą Kożuchowską i Małgorzatą Rozenek. Jest personal shopperem. Pracuje także w Teatrze Kwadrat.

W jednej ze stacji telewizyjnych prowadzi program „Związki z modą”, można ją też zobaczyć w „Eks-tra zmianie”.

 

 

ks. Marcin Baran

Absolwent I LO w Dębicy z 1998 roku. W 2004 roku przyjął święcenia kapłańskie.

W czasie Światowych Dni Młodzieży w Krakowie w 2016 roku pełnił funkcję okręgowego koordynatora Światowych Dni Młodzieży.

Ksiądz Marcin Baran jest dyrektorem Wydziału Duszpasterstwa Młodzieży Kurii biskupiej w Tarnowie oraz członkiem Komisji Przygotowawczej V Synodu Diecezji Tarnowskiej. Podczas wyborów 378. zebrania plenarnego polskich biskupów, którzy obradowali 13 i 14 marca w Warszawie, ks. Marcin Baran został powołany do grona konsultorów Rady ds. Duszpasterstwa Młodzieży Konferencji Episkopatu Polski.

 

Stanisław Białas – prof. zw. dr hab., matematyk

    Stanisław Białas urodził się w 1932 roku w Grudnej Dolnej. Zawierucha wojenna spowodowała, że naukę w „Jagielle” rozpoczął z kilkuletnim poślizgiem. Jest absolwentem I LO w Dębicy z 1956 roku. Studia, na kierunku matematyka w Uniwersytecie Jagiellońskim, ukończył w 1962 roku.

W latach 1962–1964 pracował w Zakładach Azotowych w Tarnowie, a następnie w Instytucie Technologii Nafty w Krakowie. Odbywając, jako matematyk – programista, swój staż w przemyśle chemicznym, Stanisław Białas miał możliwość zapoznania się z aspektem praktycznym zastosowań maszyn cyfrowych i analogowych w obliczeniach technicznych.

Od 1964 roku Stanisław Białas jest pracownikiem Akademii Górniczo-Hutniczej. W roku 1973 uzyskał, na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH, stopień doktora nauk technicznych, a w roku 1988, na tym samym Wydziale, za rozprawę o tytule „Systemy dynamiczne przedziałowe”, stopień doktora habilitowanego w zakresie automatyki i robotyki. Tytuł naukowy profesora nadał mu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w 2002 r.

 

Czytaj więcej: Stanisław Białas – prof. zw. dr hab., matematyk

Mateusz Borek – dziennikarz, komentator sportowy, promotor boksu

I LO w Dębicy ukończył w 1992 roku.

Studiował  dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę rozpoczął w Małopolskiej Telewizji Kablowej, następnie pracował w Canal+, Eurosporcie i Polsacie Sport. Współpracował z Dziennikiem, Super Expresem, Faktem i Przeglądem Sportowym.

 

 

 

 

 

 

Marek Bulsa – prof. dr. hab. n. med.

      Prof. dr hab. n. med Marek Bulsa, specjalista ginekologii i położnictwa. Specjalizuje się w leczeniu chorób z zakresu ginekologii oraz onkologii.

      Naukę w I LO w Dębicy ukończył w 1976 roku, następnie studiował w Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. Dyplom lekarza uzyskał w 1982 r., a stopień doktora w 1992 r., doktora habilitowanego w 2003 roku, a tytuł profesora nadzwyczajnego US w 2008 roku.

 

 

 

 

Paweł Ciołkosz-doktor w dziedzinie sztuk teatralnych, aktor filmowy, teatralny, dubbingowy

Paweł Ciołkosz ukończył I Liceum Ogólnokształcące w Dębicy w 2001 roku. Uczęszczał do klasy matematyczno-geograficznej. Już w szkole interesował się filmem. Wraz z kolegami kręcił różne filmy. W zbiorach pracowni geograficznej znajdują się filmy Pawła i jego kolegów poświęcone środowisku przyrodniczemu i społeczno-gospodarczemu Dębicy. W 2000 roku wziął udział w konkursie TYP na reklamę i ten konkurs wygrał.

Paweł ukończył Akademię Teatralną w Warszawie. Pracował jako aktor Teatru Współczesnego w Warszawie i Teatru Polskiego w Warszawie. Ma w swoim dorobku wiele ról teatralnych i filmowych. Szerszej publiczności znany jest z jednej z głównych ról w popularnym serialu TVN "Singielka" oraz z licznych kreacji, które stworzył w spektaklach w reżyserii Krystyny Jandy (m.in.: "Pocztówki z Europy", "Matki i synowie").

W swoim dorobku artystycznym posiada również wiele ról w dubbingu.

W 2018 roku uzyskał stopień doktora w dziedzinie sztuk teatralnych.

 

Krzysztof J. Cios

Krzysztof J. Cios, polsko-amerykański informatyk, urodził się w Dębicy, Polska, 22 marca 1950. Uzyskał   tytuł zawodowy magistra inżyniera elektryka oraz stopień doktora nauk technicznych z informatyki w Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie. Stopień doktora habilitowanego nadał mu Instytut Badań Systemowych  Polskiej Akademii Nauk  w Warszawie, natomiast tytuł M.B.A. uzyskał z University of Toledo, Ohio, U.S.A.

Najpierw pracował na Politechnice Krakowskiej i krótko w International Atomic Energy Agency, Vienna, Austria.  Po wyjeździe do Stanow Zjednoczonych na początku lat  80. pracował w Instytucie Electrical Engineering and Computer Science na  University of Toledo (UT).  Na UT był współzałożycielem Instytutu Bioinżynierii  i był jego dyrektorem przed wyjazdem do Kolorado.  Pracował również jako Visiting Scientist w NASA Glenn Research Center, Cleveland, Ohio.  Następnie był dyrektorem Instytutu Computer Scienceand Engineering na University of Colorado 

Czytaj więcej: Krzysztof J. Cios

Jolanta Czaja – Przesmycka – stylistka gwiazd, redaktor

Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego z 1996 roku.  Po ukończeniu szkoły studiowała filmoznawstwo, interesowała się fotografią i dziennikarstwem.

W swojej karierze pracowała z największymi gwiazdami – Dodą, Małgorzatą Sochą, Edytą Górniak, Małgorzatą Kożuchowską, Katarzyną Cichopek .

Jest autorką instagramowego profilu Czaja Wyczaja, na którym pokazuje kulisy pracy stylisty, które zazwyczaj są niewidoczne. Swoimi relacjami pozwala ludziom z innych światów zrozumieć, na czym polega jej zawód i jak wielu ludzi pracuje nad zdjęciami, które oglądamy w magazynach.

Obecnie pełni funkcje redaktor kreatywnej magazynu WIWA

 

Jerzy Dydak – profesor matematyki

Jerzy Dydak jest absolwentem szkoły z 1969 roku. Po ukończeniu studiów karierę naukową kontynuował na Uniwersytecie Warszawskim. Prace badawcze dotyczą między innymi topologii – działu geometrii.

Obecnie wykłada na Universitety of Tenessee – Knoxville (USA).

 

 

 

 

 

Ewa Kantor – nauczycielka, polityk, związkowiec

Jest absolwentką I LO w Dębicy z 1975 roku. Studiowała fizykę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie.

Od 1981 roku pracuje jako nauczycielka. W tym czasie pełniła funkcję kuratora oświaty  w Tarnowie, była posłem na Sejm IV kadencji, działała w  NSZZ Solidarność.

 

 

 

 

 

 

Jan Kita – komendant Szarych Szeregów w Dębicy

Jan Kita (1914 –1941) urodził się w Buczaczu jako syn nauczyciela Ludwika Kity i Zofii z Kapeców. Miał trójkę rodzeństwa – siostrę i dwóch braci. W 1915 roku Kitowie przenieśli się do Dębicy. Tutaj Jan ukończył szkołę podstawową i gimnazjum („Jagiełło”).

W 1934 roku zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął naukę w Akademii Handlowej w Krakowie.

Już w czasie nauki w „Jagielle” wstąpił do harcerstwa, działalność w tej organizacji pełnił również w czasie studiów. Wziął udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. Po powrocie do domu opiekował się chorą matką i bratem Aleksandrem. Zaczął działać w grupie tworzącej Szare Szeregi. Stworzył oddział tej organizacji w Dębicy i został jej komendantem.

Po włączeniu Szarych Szeregów do Związku Walki Zbrojnej został adiutantem komendanta Obwodu DESER ZWZ.

Dnia 22.04.1941 roku został aresztowany przez gestapo. Był więziony i torturowany w Rzeszowie. Następnie, z wyrokiem śmierci, został przetransportowany do Oświęcimia. Tam zamordowano go zastrzykiem z fenolu pod koniec grudnia 1941 roku.

Pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Liczne pamiątki po Janie Kicie znajdują się w muzeum szkolnym I LO w Dębicy. Przekazał je jego brat Stanisław (1920 -1992).

Agnieszka KOSIŃSKA – pisarka, edytorka, bibliografka

Pochodzi z Zawady. Jest absolwentką I LO w Dębicy z 1986 roku. Po zdaniu matury podjęła studia na filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W latach 1996 - 2004 była osobistą sekretarką Czesława Miłosza, a od śmierci pisarza jest kustoszem mieszkania i archiwum poety w Krakowie oraz opiekunem praw autorskich do jego utworów.

Przygotowała do druku z rękopisów ostatni tom wierszy Miłosza "Wiersze ostatnie" (2006) oraz powieść "Góry Parnasu. Science fiction" (2012)  Twórczyni metodologii międzynarodowej bibliografii Miłosza. Autorka (przy współpracy Jacka Błacha i Kamila Kasperka) pierwszego całościowego opracowania bibliograficznego twórczości noblisty pt. "Czesław Miłosz. Bibliografia druków zwartych" (2009). Jest autorką książek o Czesławie Miłoszu „Miłosz w Krakowie" i „Rozmowy o Miłoszu’.

Mieszka w Krakowie. Jest matką aktora Mikołaja Jodlińskiego.

 

Krystyna Kołodziej – Selbirak – malarka

Krystyna Kołodziej – Selbirak jest absolwentką I LO w Dębicy z 1949 roku. W szkole udzielała się w kółku teatralnym. Posiada świadectwo maturalne z samymi ocenami bardzo dobrymi.

Po ukończeniu „Jagiełły” rozpoczęła studia na Wydziale Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, ukończyła również studia w zakresie grafiki i pedagogiki artystycznej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.

W swojej pracy artystycznej zajmowała się obok tworzenia scenografii tkactwem, malarstwem, opracowaniem graficznym wystaw. Najczęściej maluje kwiaty, architekturę, taniec. Jej ostatnia indywidualna wystawa nosiła tytuł „Wilanowskie spotkania z tańcem dawnym”. Pani Krystyna wystawiła na niej 36 obrazów.

Mieszka w Warszawie.

 

August Kowalczyk

Byłem uczniem księdza Deca i profesora Buszki.
W czasie spotkań z absolwentami naszej szkoły nasuwają się różne refleksje i uczucia. Tak niewielu zostało już przedstawicieli niektórych roczników maturalnych. Ci, którzy się tu spotkają  mają  okazję do wymiany wrażeń związanych z pobytem w szkole, wspomnień z dawnych lat , zwiedzania wystawy historycznej, wspólnego oglądania zdjęć… Obecni nauczyciele, pracownicy szkoły i uczniowie mogą poznać niewielu już niestety członków najstarszych roczników. Jest wielu gości, w różnych miesiącach roku szkolnego ale tylko z niektórymi z nich udaje  się zamienić kilka słów. Postaramy się przybliżyć sylwetki niektórych z nich.


      Zacznijmy od p. Augusta Kowalczyka, którego aktualnie możemy zobaczyć na ekranach telewizorów w powtarzanych serialach: „Chłopi” (w roli wójta) oraz „Stawce większej niż życie” (w roli porucznika Dohne).

Czytaj więcej: August Kowalczyk

Stanisław Kucharski – prof. zw. dr hab., chemik

Pochodzi z Bobrowej. I LO w Dębicy ukończył w 1966 roku.

Studia chemiczne ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1971, doktorat obronił na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Śląskiego w 1978, zaś habilitację na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego w  1993 roku. Na tym samym wydziale uzyskał również tytuł naukowy profesora w 2002 roku.

 Od 1971 roku jest związany zawodowo z Instytutem Chemii UŚ. Tematyką badawczą prof. Kucharskiego jest tworzenie i wdrażanie nowych metod obliczeniowych chemii kwantowej, pozwalających opisać z wysoką precyzją strukturę molekularną i elektronową cząsteczek chemicznych. Większość jego prac jest poświęcona badaniu efektów związanych z korelacją elektronową. Wśród najważniejszych osiągnięć naukowych można wymienić: opracowanie kilku metod obliczeniowych stosowanych w laboratoriach chemii kwantowej na świecie, współudział w dwóch pakietach programów z zakresu chemii kwantowej (GAMESS i ACES). W trakcie pracy na Uniwersytecie Śląskim pełnił wiele funkcji administracyjnych, w tym m.in.: był przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Badań Naukowych i Współpracy z Zagranicą (1999–2002), przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Budżetu i Finansów (2002–2008), prodziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii ds. studiów chemicznych (1993– 1999), dziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii (1999–2005), kierownikiem Zakładu Chemii Teoretycznej w Instytucie Chemii (1999–nadal), dyrektorem Instytutu Chemii (2005–2008) oraz prorektorem ds. finansów i rozwoju (w kadencji 2008–2012).

Eugenia Łoch

Eugenia Łoch urodziła się 10 listopada 1926 roku w Dębicy. W czasie trwania okupacji hitlerowskiej, po ukończeniu szkoły podstawowej, Eugenia Łoch uczyła się w dwuletniej szkole handlowej, uczęszczając jednocześnie na lekcje tajnego nauczania, organizowane przez profesorów Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy. W szkole tej kontynuowała naukę po zakończeniu wojny i w 1947 roku uzyskała świadectwo maturalne.

W tym też roku podjęła studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie na kierunku polonistyczno-historycznym, ukończone obroną pracy dyplomowej: Dramaty historyczne Adolfa Nowaczyńskiego, pisanej pod kierunkiem prof. Jana Nowakowskiego.

Czytaj więcej: Eugenia Łoch

Tadeusz Łomnicki

Wybitny aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny i autor dramatów scenicznych, wielka osobowość polskiej sceny i ekranu. Przez niektórych zwany „genialnym potworem” z uwagi na swój ponadprzeciętny talent i perfekcjonizm w pracy na scenie, w istocie ma na swoim koncie ponad sto ról teatralnych i pięćdziesiąt filmowych, z których wiele uważanych jest za przejaw prawdziwego geniuszu aktorskiego.

Za jeden z przykładów tego geniuszu na pewno uznać można rolę, która najlepiej zapisała się w masowej wyobraźni widzów – pana Wołodyjowskiego w historycznych ekranizacjach trylogii Sienkiewicza w reżyserii Jerzego Hoffmana.

Łomnicki uważany był za aktora o nieograniczonych możliwościach ekspresji i niezwykłych zdolnościach przeistaczania się. Upragnionego efektu nie uzyskiwał jednak bez poświęceń – był tytanem pracy, w pełni pochłoniętym aktorską pasją. Do historii teatru przeszły jego role: tytułowa w „Karierze Artura Ui” Brechta, Solonego w „Trzech siostrach” Czechowa, Kapitana Edgara w „Play Strindberg” Dürrenmatta, Prysypkina w „Pluskwie” Majakowskiego, Goyi w „Gdy rozum śpi...” Vallejo, Bukara w „Przedstawieniu ‘Hamleta’ we wsi Głucha Dolna” Brešana, Salieriego w „Amadeuszu” Shaffera, Krappa w „Ostatniej taśmie” Becketta, czy Bruscona w „Komediancie” Bernharda.

Czytaj więcej: Tadeusz Łomnicki

Wilhelm Mach (1916 – 1965) – pisarz

Urodził się w Kamionce koło Ropczyc. Tutaj uczęszczał do szkoły podstawowej, naukę następnie kontynuował w Ropczycach i w Dębicy (do „Jagiełły” uczęszczał w latach 1932 – 1936). W I LO w Dębicy redagował czasopismo U nas.  Po skończeniu nauki w dębickim gimnazjum kontynuował naukę w Państwowym Pedagogium w Krakowie.

Następnie odbył roczną służbę wojskową. Walczył  w kampanii wrześniowej, brał udział w bitwach: pod Pszczyną i pod Tomaszowem Lubelskim. Od 1941 roku mieszkał w Krakowie, gdzie pracował jako urzędnik i uczył na konspiracyjnych kompletach. W latach 1945 – 1948 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował jako redaktor w miesięcznikach literackich.

Jego pierwszy wiersz „Jesień” ukazał się w 1928 roku w czasopiśmie przyszłość, w 1932 roku ukazała się jego nowela „Dawne zapusty” opublikowana w czasopiśmie Rola. Wilhelm Mach za swój debiut literacki uważał wiersz „Tobie dalekiej” opublikowany w 1945 roku.

Wilhelm Mach w swojej twórczości zajmował się głównie problematyką psychologiczną i przemianami moralnymi w życiu i świadomości wsi polskiej.

Czytaj więcej: Wilhelm Mach (1916 – 1965) – pisarz

Paweł Matusik – dr hab. nauk medycznych, kardiolog

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego z 2005 roku. Uczęszczał do klasy biologiczno-chemicznej.

Po ukończeniu szkoły podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum.

Jako student uczestniczył m.in. w zagranicznych stażach naukowych w Wielkiej Brytanii. Pracuje już w międzynarodowym projekcie badawczym pod opieką prof. Tomasza Guzika. W listopadzie 2010 roku Paweł Matusik otrzymał Laur Medyczny im. dr Wacława Mayzla przyznany mu przez Wydział Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk. Od maja 2010 roku Paweł Matusik jest stypendystą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. 

Będąc na 6. Roku studiów zdobył Studenckiego Nobla 2011.

Zawodowo związany jest z Zakładem Elektrokardiologii Instytutu Kardiologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego i Szpitalem Jana Pawła II w Krakowie.

Jest autorem licznych publikacji naukowych.

 

Profesor Janusz Mroczka (matura 1971)

 Prof. dr hab. inż. Janusz Mroczka urodził się 27.04.1952 r. w Dębicy. Ukończył Wydział Elektroniki Politechniki Wrocławskiej w 1976 r. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w Instytucie Metrologii Elektrycznej Politechniki Wrocławskiej w 1980r., a dr. hab. w 1991r. na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. Na stanowisko profesora nadzwyczajnego został powołany w 1994r. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1996r., na stanowisko profesora zwyczajnego został powołany w 1999r.

 Funkcję dyrektora Instytutu Metrologii Elektrycznej Politechniki Wrocławskiej pełnił z wyboru w latach 1991-96. W 1998 r. założył Katedrę Metrologii Elektronicznej i Fotonicznej Politechniki Wrocławskiej, którą kieruje.

Czytaj więcej: Profesor Janusz Mroczka (matura 1971)

Tadeusz Münnich ps. „Żegota”

Tadeusz Münnich ps. „Żegota” urodził się 18 sierpnia 1893 r. we Lwowie. Gimnazjum ukończył w Dębicy, gdzie stworzył Związek Strzelecki i był jego pierwszym komendantem. Na rozkaz Józefa Piłsudskiego stawił się w Krakowie i 6 sierpnia 1914 roku  wyruszył z I Kompanią Kadrową w kierunku Królestwa Polskiego. Studia Ukończył na Uniwersytecie Jagiellońskim. 1 listopada 1918 r., stojąc na czele Obwodu Rzeszowskiego Polskiej Organizacji Wojskowej, rozbroił oddziały austriackie stacjonujące w Rzeszowie. Uczestniczył w formowaniu Pułku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej Wziął udział w odsieczy na Lwów. W kampanii wrześniowej 1939 r. był głównym adiutantem Naczelnego Wodza Edwarda Rydza-Śmigłego. Razem z nim został internowany w Rumunii. Przedostał się do Francji, a po jej upadku do Wielkiej Brytanii. Po wojnie osiedlił się w Londynie i tam zmarł 12 października 1959 r.
W 2011r. społeczność szkolna I LO ufundowala tablicę pamiątkową poświeconą Tadeuszowi Münnichowi którą wmurowano przy wejściu głównym szkoły.

 

Marcin Nicoś – dr n. med., analityk medyczny

I Liceum Ogólnokształcące w Dębicy ukończył w 2007 roku.

 Po ukończeniu szkoły podjął studia na kierunku analityka medyczna na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie. W czasie studiów rozwijał swoje zainteresowania w dziedzinie genetyki nowotworów pracując w Kole Naukowym działającym przy Pracowni Immunologii i Genetyki, Katedry i Kliniki Pneumonologii, Onkologii i Alergologii UM. Studia doktoranckie ukończył w październiku 2016 roku broniąc rozprawę pt: „Poszukiwanie mutacji genetycznym w nie drobnokomórkowym raku płuca w celu przyszłej kwalifikacji chorych do terapii ukierunkowanych molekularnie”. Pracuje na UM w Lublinie na stanowisku asystenta naukowego.

Jest autorem licznych prac naukowych. Jego osiągnięcia naukowe potwierdzone są licznymi nagrodami.

 

 

 

Ks. ppłk Andrzej Niwa – kandydat na błogosławionego

Urodził się  26.XI.1900 r. w Chechłach (dzisiaj część Ropczyc). Szkołę podstawową ukończył w Ropczycach, do gimnazjum przez rok uczęszczał w Stanisławowie, a następnie w Dębicy. Tutaj zdał maturę w 1920 roku. Teologię studiował w Tarnowie i tu 29.VI.1923 r. przyjął święcenia kapłańskie. Następnie pracował w  Nowym Sączu, Łącku, Krużlowej, Uściu Solnym, Pogórskiej Woli. W 1931 r. został powołany do służby czynnej na kapelana z przydziałem do Brygady KOP „Polesie” w Łachwie, w powiecie łuninieckim. W 1932 r. został administratorem parafii wojskowej w Prużanie, a w 1936 r. proboszczem parafii wojskowej p.w. św. Mikołaja w Ostrowcu Wielkopolskim.

We wrześniu 1939 r. ksiądz major Andrzej Niwa dostał się do niewoli rosyjskiej. Był przetrzymywany w obozie oficerskim w Starobielsku (więzień nr 2381). W IV.1940 r. wraz z innymi jeńcami został przewieziony do Charkowa i tam zamordowany w budynku obwodowego NKWD. Jego ciało wrzucono do zbiorowych dołów podmiejskich w lesie. Symboliczna mogiła znajduje się na grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Parafialnym w Ropczycach. Pośmiertnie awansowany na stopień podpułkownika.

 

Halina Niziołek (Jarosz) – nauczycielka

Halina Niziołek pochodzi z Bobrowej. Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 1963 roku. Ukończyła filologię polską. Od 1973 roku pracowała w I Liceum Ogólnokształcącym w Dębicy.

Była jedną z inicjatorek poznawania przez młodzież „Jagiełły”  Europy. Współorganizowała wycieczki zagraniczne  uczniów I Liceum Ogólnokształcącego do Francji, Włoch, Grecja, Hiszpanii i  Belgii.
Autorka licznych wierszy, fraszek i limeryków. W 2017 roku ukazała się jej książka „Pola zielone, wciąż widzę je”, w której autorka opisuje Bobrową z lata swojego dzieciństwa i młodości.

Ta książka, tak ważna dla naszej lokalności, wzbogaca nie tylko naszą wiedzę historyczną o minionych dniach, ale jest też dowodem na to, jak ważna w naszym życiu jest mała ojczyzna i środowisko, w którym żyjemy.” – prof. dr hab. Władysław Tabasz

„Swobodny styl, erudycja pisarki tworzą „wybuchową mieszankę” wrażeń i wspomnień. Warto przecież utrwalać w pamięci osoby, miejsca związane z naszym regionem. I to jest powód do dumy.” - ksiądz dr hab. Kazimierz Talarek

Pani Halina Niziołek została Człowiekiem Roku 2017 Tygodnika Obserwator

 

 

Zdzisław Noga - historyk, mediewista, profesor nauk humanistycznych

Uczeń I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy w latach 1976-1980.

Po skończeniu szkoły studiował historię w Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Doktorat obronił w 1993, a habilitację w 2003. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 2010.

Specjalizuje się w historii Polski średniowiecznej i wczesnonowożytnej. Zawodowo związany jest z Uniwersytetem Pedagogicznym w Krakowie.

Jest między innymi członkiem Rady Naukowej Polskiej Misji Historycznej przy Uniwersytecie Juliusza Maksymiliana w Würzburgu i Friedrich-Christian-Lesser-Kollegs w Jenie oraz Rady Naukowej Instytutu Historii PAN w Warszawie.

 

 

ks. Alojzy Nosal (1910 – 1995) – profesor nauk społecznych

Urodził się w Dębicy. Jest absolwentem „Jagiełły” z  1928 roku. W 1933 roku ukończył Seminarium Duchowne w Sandomierzu. Stopień magistra teologii uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1938 roku wyjechał do Belgii, później do Francji. W czasie II wojny światowej brał udział w francuskim ruchu oporu. Został aresztowany przez Niemców i dwa lata spędził           w nazistowskim obozie koncentracyjnym w Troyers. Po uwolnieniu pracował jako dziekan duchownych polskich we Francji i studiował na uniwersytecie w Lille. Tu otrzymał tytuł doktora nauk społecznych.

Od 1962 roku wykładał na uniwersytetach w USA. W 1973 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.

Po przejściu na emeryturę mieszkał w USA i we Francji. Emeryturę przeznaczał na wspieranie szkół, do których uczęszczał. Był fundatorem wyposażenia do pracowni informatycznej I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy.

Za swoją pracę społeczną i naukową był wielokrotnie nagradzany i odznaczany we Francji i w USA.

Dębicę odwiedził w 1989 roku. Zmarł w Paryżu. Pochowany jest na Starym Cmentarzu w Dębicy.

 

Lucjan Pająk – prof. dr hab.

 

 

 I Liceum Ogólnokształcące w Dębicy ukończył w 1965 roku.

Zawodowo związany z Instytutem Inżynierii Materiałowej Uniwersytetu Śląskiego.

 

 

 

 

 

 

Krzysztof Penderecki

Urodził się 23 listopada 1933 roku w Dębicy. Uczęszczał do Gimnazjum (obecne I LO). Kompozycję zaczął studiować pod kierunkiem Franciszka Skołyszewskiego. Studia kontynuował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obec. Akademii Muzycznej) w Krakowie pod kierunkiem Artura Malawskiego i Stanisława Wiechowicza. Ukończył je w 1958 roku i został asystentem przy Katedrze Kompozycji S. Wiechowicza. W latach 1966-68 Penderecki był wykładowcą w Volkwang Hochschule für Musik w Essen (Niemcy). W roku 1968 otrzymał stypendium w Niemczech w ramach wymiany studentów (DADD). W 1972 roku został mianowany rektorem krakowskiej Akademii Muzycznej.

Pierwszy publiczny występ Pendereckiego na arenie międzynarodowej miał miejsce w 1959 roku na Festiwalu Warszawska Jesień, gdzie zostały wykonane Strofy, jeden z trzech utworów, za które otrzymał pierwsze nagrody na II Ogólnopolskim Konkursie dla Młodych Kompozytorów ZKP. Pozostałe utwory to Psalmy DawidaEmanacje. W roku 1959 skomponował Tren ofiarom Hiroszimy, jedną z najbardziej znanych i najczęściej wykonywanych kompozycji, za którą otrzymał nagrodę UNESCO. Tren zapoczątkował pasmo sukcesów utworów: Anaklasis (na Donaueschinger Musiktage) w roku 1960, Polymorphii, FonogramówPsalmu w roku następnym oraz w roku 1966 Pasji według św. Łukasza, pierwszego wielkiego dzieła w karierze Pendereckiego. Utwór ten został napisany na zamówienie Westdeutscher Rundfunk w Kolonii dla uczczenia 700-lecia katedry w Münster, w której był po raz pierwszy wykonywany 30 marca 1966 roku. Wykonanie to stanowi punkt zwrotny w karierze Krzysztofa Pendereckiego. W następnym roku komponuje i wykonuje kolejne wielkie dzieło chóralne Dies Irae, znane również jako Oratorium Oświęcimskie.

Czytaj więcej: Krzysztof Penderecki

Konrad Pondo – model, aktor, konferansjer

Konrad jest absolwentem I LO w Dębicy z 2005 roku. W „Jagielle” uczęszczał do klasy matematyczno-geograficznej. W czasie nauki w liceum prowadził wraz z kolegami kabaret.

Po ukończeniu nauki w I LO w Dębicy podjął studia na kierunku turystyka Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie.

Znany jest przede wszystkim z roli Tomasza Dudziaka w serialu „Szkoła”. Ponadto jest właścicielem firmy, na swoim kanale na Youtube Konrad Pondo TV zaraża widzów pasją do sportu oraz angażuje się w rozmaite akcje charytatywne.

Mieszka w Krakowie.

 

 

Jagoda Prucnal - Podgórska - muzyk, skrzypaczka

Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 2014 roku, uczęszczała do klasy o profilu matematyczno-fizycznym. W czasie nauki w liceum uczęszczała do Państwowej Szkoły Muzycznej w Dębicy. Od 2012 roku współtworzy Zespół Pieśni i Tańca Igloopolanie, promując i upowszechniając polską kulturę ludową w kraju i za granicą.

               Po ukończeniu „Jagiełły” podjęła studia na Akademii Muzycznej w Krakowie, które ukończyła z wyróżnieniem w 2019 roku w klasie skrzypiec prof. dr h.c. Kai Danczowskiej.

Zwyciężyła w konkursie organizowanym przez Golden Classical Music Awards wraz     z Flaneurs Piano Trio (Jacek Podgórski – wiolonczela, Mateusz Zubik – fortepian), w ramach nagrody głównej zadebiutowała w nowojorskiej Carnegie Hall. Jest  również laureatką stypendium najwyższego stopnia polsko-niemieckiej fundacji Jutting Stiftung, a także trzykrotną stypendystką Rektora dla najlepszych studentów za wybitne osiągnięcia naukowe    i artystyczne.

 Swoje umiejętności kameralne doskonali obecnie na studiach w Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu w klasie prof. dr h.c. Johanessa Meissla, prof. Avedisa Kouyoumdjana, Vidy Vujic oraz Sibili Konstantinovej. Wraz z triem fortepianowym tworzonym pod zwierzchnictwem wiedeńskiego uniwersytetu została zaproszona do projektu mającego na celu skompletowanie wszystkich dzieł J. Haydna.

Czytaj więcej: Jagoda Prucnal - Podgórska - muzyk, skrzypaczka

Adam Prucnal – muzyk, kompozytor

 

 

 Absolwent szkoły z 1988 roku.

Gra na skrzypcach i na instrumentach klawiszowych; kompozytor i producent muzyczny, członek zespołu Brathanki (od 1998), współpracował z zespołem Ziyo(1990-95), wykładowca Uniwersytetu Papieskiego w Krakowie.

Twórca przebojów: „Czerwone korale”, „ Mamo, ja nie chcę za mąż”, „Gdzie  ten, który powie mi”.

 

 

 

 

Radosław Rak – pisarz, lekarz weterynarii

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 2006 roku. W Jagielle uczęszczał do klasy biologiczno-chemicznej. Reprezentował szkołę na zawodach okręgowych Olimpiady Geograficznej i na zawodach centralnych Olimpiady Literatury i Języka Polskiego, z której przywiózł tytuł finalisty.

W czasie nauki w szkole wydał swoje pierwsze opowiadanie.

Po skończeniu szkoły ukończył studia weterynaryjne. Pracuje jako lekarz weterynarii   i pisze opowiadania i powieści. W 2017 roku za powieść „Puste niebo” otrzymał złote wyróżnienie  w Nagrodzie Literackiej im. Jerzego Żuławskiego oraz nominację do Nagrody im. Janusza Zajdla.

W 2019 roku ukazała się powieść „Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli”

Po latach szkołę wspomina z sympatią, kolejny raz ofiarował jej swoją powieść, w dedykacji napisał: „Dla I LO im. Króla Władysława Jagiełły, które było całkiem fajną szkołą Radek Rak -Dębica, 30.11.2019”.

Obecnie Radek Rak mieszka w Krakowie.

 

o. Janusz Sok – dr muzykologii, zakonnik

Pochodzi z Podgrodzia. I Liceum Ogólnokształcące w Dębicy ukończył w 1985 roku.   W 1986 roku wstąpił do Zgromadzenia Redemptorystów. Studiował w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie, w którym uzyskał tytuł magistra i przyjął święcenia kapłańskie. Następnie podjął studia z zakresu muzykologii i dyrygentury.

W 2004 roku obronił rozprawę doktorską „Graduał ms. 2a z Biblioteki Sióstr Klarysek ze Starego Sącza w świetle tradycji polskiej i europejskiej”.

 W listopadzie 2018 po raz trzeci został wybrany przełożonym redemptorystów w Polsce na lata 2019-2022.

W 2013 został wybrany przewodniczącym Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich na trzyletnią kadencję. 15 października 2019 po raz kolejny został przełożonym KWPZM.

Tomasz Szarek – prof. zw. dr hab. nauk matematycznych, dr filozofii

Tomasz Szarek jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 1987 roku. Po ukończeniu „Jagiełły” podjął studia matematyczne (matematyka stosowana) na Politechnice Śląskiej, w 1994 roku ukończył kolejne studia (matematyka teoretyczna) na Uniwersytecie Śląskim. W 1997 roku uzyskał stopień doktora w PAN. W 1999 roku ukończył studia filozoficzne w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W 2004 roku obronił rozprawę habilitacyjną na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 2008 roku zdobył tytuł profesora nauk matematycznych.

W 2013 roku obronił na Uniwersytecie Śląskim doktorat z filozofii.

Pracuje w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Gdańskiego. Zajmuje się teorią miary, procesami stochastycznymi, stochastycznymi układami dynamicznymi oraz teorią fraktali. Swoje prace publikuje w czasopismach krajowych i zagranicznych.

 

Profesor Leszek Starkel

Urodził się w Wierzbniku (dzisiaj dzielnica Starachowic) w 1931 roku. Okres II wojny światowej i okres powojenny spędził w Dębicy. W 1949 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Władysława Jagiełły w Dębicy.

Następnie studiował geografię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach podjął pracę w Instytucie Geografii i przestrzennego zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk w Krakowie.

W swojej pracy naukowej początkowo zajmował się zagadnieniami geologii, paleontologii i geomorfologii Karpat, później prowadził badania w Indiach. Jest autorem licznych publikacji i rozpraw naukowych. Za swoje osiągnięcia w 2004 roku, jako jeden z dwóch Polaków (obok Pawła Edmunda Strzeleckiego), otrzymał Gold Founders Medal (Medal Odkrywców), który jest najwyższym wyróżnieniem Brytyjskiego Towarzystwa Geograficznego (odznaczenie wręcza królowa brytyjska). Profesor Leszek Starkel został odznaczony Krzyżem Kawalerskim oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Radosław Uliszak - dr, geograf

 

 

Absolwent I LO w Dębicy z 1987 roku. Ukończył geografię na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Autor i współautor  popularnych podręczników do geografii.

Zawodowo związany z Uniwersytetem Pedagogicznym w Krakowie i  VIII Prywatnym Akademickim Liceum w Krakowie.

 

 

 

 

Anetta Undas – prof. dr hab. n. med.

Absolwentka I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 1984 roku. Jest profesorem zwyczajnym Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej praca naukowa dotyczy mechanizmów zawału serca, udaru mózgu, zakrzepicy żylnej oraz wrodzonych zaburzeń krzepnięcia krwi.

            Od 2005 roku kieruje Zakładem Kardiochirurgii, Anestezjologii i Kardiologii Doświadczalnej Instytutu Kardiologii CM UJ, prowadzi Poradnię Zaburzeń Krzepnięcia i Ośrodek Nowoczesnej Diagnostyki Laboratoryjnej w Szpitalu im. Jana Pawła II w Krakowie.

Jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności oraz Polskiej Akademii Nauk, pełni funkcję redaktor naczelnej Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej i miesięcznika Kardiologia Polska.

Jest autorką około 400 artykułów w recenzowanych czasopismach o zasięgu międzynarodowym.

Dorobek naukowy prof. dr hab. Anetty Undas potwierdzony jest licznymi nagrodami.

 

Stanisław Waltoś

Stanisław Waltoś - profesor prawa karnego

Do 2003 r. był kierownikiem Katedry Postępowania Karnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor licznych publikacji naukowych, dyrektor Muzeum Uniwersyteckiego w Krakowie. Dębiczanin, absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Władysława Jagiełły.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jan Wiktor

Jan Wiktor (1890-1967) - pisarz

Urodzony w Radomyślu Wielkim koło Dębicy, uczeń Gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły. Autor znanych powieści społecznych: "Wierzby nad Sekwaną", "Orka na ugorze".

 

 

 

Renata Wietecha Posłuszny - dr hab., chemik

 

 Absolwentka szkoły z 1995 roku.

W 2004 roku obroniła rozprawę doktorską „ Metoda oznaczania selenu i arsenu  w materiałach biologicznych techniką atomowej spektrometrii fluorescencyjnej z generacją wodorków”.

Zawodowo związana z Pracownią Chemii Sądowej Wydziału Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

 

 

 

Zygmunt Wróbel – prof. zw. dr hab.

Absolwent I LO w Dębicy z 1965 roku. Studia wyższe ukończył w Instytucie Elektroniki w Sankt Petersburgu.

Posiada tytuł doktora fizyki. Rozprawę doktorską „Własności półprzewodnikowe stałych roztworów oraz wpływ domieszek na te własności” obronił w 1975 roku. Habilitację uzyskał w 1996 roku. Od 2001 roku posiada tytuł prof. nadzwyczajnego Uniwersytetu Śląskiego, a od 2010 roku tytuł profesora zwyczajnego.

Obszarem jego badań jest inżynieria biomedyczna. Swoje życie zawodowe związał z Uniwersytetem Śląskim. Jest autorem licznych publikacji naukowych.

 

 

Jarosław Zalewski – dr hab. nauk medycznych, kardiolog

 

 

 Uczęszczał do klasy o profilu matematyczno-fizycznym. W roku 1990 zdobył tytuł finalisty Olimpiady Biologicznej. Maturę zdał w 1991 roku.

Po maturze podjął studia na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Obecnie pracuje jako adiunkt w Collegium Miedicum Uniwersytetu Jagiellońskiego i w Szpitalu Jana Pawła II w Krakowie.

 

 

 

 

Arkadiusz Więch – dr, historyk

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Dębicy z 2001 roku.

Ukończył historię na Uniwersytecie Rzeszowskim. Jego zainteresowania badawcze dotyczą: archiwistyka społecznej i cyfrowej; dziejów archiwów miejskich na ziemiach polskich w XIX wieku oraz w okresie międzywojennym; historii Galicji ze szczególnym uwzględnieniem historii życia codziennego mieszkańców wsi i miasteczek w XIX i XX wieku; historii nauki i historii mówionej.​

Jest autorem opracowań o Dębicy, jej mieszkańcach i  nauczycielach I LO w Dębicy:

Monografie i artykuły:

A. S. Więch, Miasteczko. Życie codzienne mieszkańców Dębicy w latach 1900- 1939, Przemyśl 2012.

Księga Dębicy. „Kolebka młodości” – wspomnienia żydowskich mieszkańców Dębicy, red. A. S. Więch, Przemyśl 2014.

A. S. Więch, Dębica podczas I wojny światowej, [w:] Prowincja galicyjska. Wokół I wojny światowej. Konteksty, porównania, przykłady, red. T. Pudłocki, A. S. Więch, Przemyśl 2014.

Czytaj więcej: Arkadiusz Więch – dr, historyk